Ruimtefiguren

Hij ziet mensen als atomen, stof dat tussen lijnen wordt geperst.  Lijnen vol pijn in een wereld vol pijn.  Kleine mensjes, zonder volume, bijna identiek, zoals je van op een afstand naar de wriemelende massa op de aarde kijkt.  Edward houdt geen rekening met de anatomie, trekt slechts contourlijnen en vult die op met kleur.  Zijn mensen, zijn landschappen, zijn vormen, zijn af en ook niet af.  Zij maken deel uit van een voortdurend proces van beweging.  Zij zijn het leven zelf.  Aan deze wereld en die andere wereld wil Moons vorm geven.  Edward Moons’ thema is hard en lijkt in eerste instantie pessimistisch maar als je blijft kijken zie je het licht in elk beeld, hoop misschien?
Ina Stabergh

De werken van Edward Moons bezitten de zeldzame eigenschap door de evolutie heen een sterke identiteitsbepaling in te houden.  Of het nu gaat om landschappen of personages, zijn werk is een afdruk van zichzelf, elk schilderij is een zelfportret.  Deze eigenschap geeft aan de werken van Moons een immense kracht, maar ontbloot tegelijk de zwakte van de kunstenaar als kwetsbaar persoon ten opzichte van de toeschouwer.  Immers, wie Edward Moons beter kent, weet dat hij niet anders kan dan zijn verwachtingen, angsten, vreugden en verwonderingen in vorm en kleur weer te geven; een activiteit die door de omgeving talent genoemd wordt maar door de betrokkene als een voortdurende gedwongen confrontatie met zichzelf ervaren wordt. 
Ludo Nijs

In alle werken zijn de verwachtingen, de onzekerheden, de angsten maar ook de vreugden en verwonderingen uitgedrukt in vorm en kleur.  Zijn vorm, zijn kleur, want nooit leunt hij aan bij modeverschijnselen, nooit is hij te vangen in één of ander “isme”, nooit geeft hij toe om een doek of tekening “commercieel” te maken.  Het werk is zoals de Warre is en hij is zoals zijn werk.  Authentiek, origineel, zichzelf blijvend.  Er is geen groter compliment, vind ik, voor een kunstenaar. 
Marcel Van Passel

Hoe vaak en op welke wijze dan ook bergen ooit geschilderd zijn; dit zijn de bergen van E. Moons.  Zij zijn ontdaan van elke romantiek, ze geven de grilligheid van het leven zelf weer met zijn hoogten en laagten, duizelingwekkende kloven, dreigende gletsjers, rustgevende vergezichten, onoverkomelijke hindernissen, verraderlijke leegten.  Ook de symboliek is vaak niet vreemd aan Moons’ werk.  Zijn bergen plaatsen de nietige toeschouwer in een overweldigende omgeving. 
Ludo Nijs

 

Mengtechnieken
Potloodtekeningen
Schilderijen

Top